Binnenkijken bij Lex en Lummie: "Na jaren wachten wonen we nu zó fijn"

Lummie en Lex woonden ruim twintig jaar in hun vorige huis, aan de Anne de Vriesstraat. “Het was óns plekje”, vertelt Lummie. “We hadden een mooie tuin en vrij uitzicht op de speeltuin. Maar het huis was vochtig, koud en er waren veel problemen. Woonservice heeft altijd geprobeerd het op te lossen, maar de problemen bleven terugkomen.” In 2020 kwam het bericht dat hun woning plaats moest maken voor nieuwbouw. “Dan schrik je wel even. Je woont er al zo lang. Dan vraag je je af: wat nu? En dan moet je nog jaren wachten. Je doet op een gegeven moment niets meer aan je huis. Het staat allemaal een beetje stil.” In de jaren die volgden waren er bijeenkomsten met Woonservice, de gemeente en de architect om zo samen met elkaar de plannen voor de nieuwbouw te ontwikkelen.

“We werden goed betrokken. Zo mochten we onder andere meedenken over de indeling”, vertelt Lex. “Bijvoorbeeld over het tweede toilet. Dat wilden alle bewoners graag.” Die wens had wel gevolgen. De meterkast moest worden verplaatst. Daarvoor is ruimte gebruikt in een hoek van de woonkamer. “Dat vonden we eerst niet zo mooi,” zegt Lummie. “Maar het tweede toilet was belangrijker. En eerlijk: in het echt stoort het helemaal niet.” 

Ook het ontbreken van een washok of schuurtje achter in de woning viel ze vanaf de tekeningen meteen op. “Je stapt van buiten direct de keuken in en dan sta je naast de kookplaat. Dat voelde eerst zo onlogisch, maar het valt enorm mee.” Lex vult aan: “We waren ook bang voor de kou die via deze achterdeur meteen in huis terechtkomt, maar met vloerverwarming heb je daar bijna geen last van. De kou stijgt meteen door de warmte die vanaf de vloer komt.”

Een nieuwbouwwoning betekent ook: alles zelf weer aankleden. “Je krijgt het huis en de tuin kaal opgeleverd,” vertelt Lummie. Alles moet je opnieuw inrichten. Je krijgt een mooi bedrag voor de verhuizing. Maar wij hebben de keuken uitgebreid en gekozen voor ingebouwde apparatuur en een duurdere vloer. Dan is het geld snel op. Het voordeel is dat ze jaren wisten dat ze zouden verhuizen. “Dan kun je sparen, maar je moet daar wel bewust mee bezig zijn. Dat onderschatten mensen soms.”

De nieuwe woning is levensloopbestendig en duurzaam, met zonnepanelen, een warmtepomp en een warmteterugwinsysteem. En het is volledig gasloos. “Vanaf de eerste dag dachten we, wat een heerlijke warmte. In ons oude huis ging ik bij kou tegen de radiator zitten. Ik dacht: hoe moet dat straks? Maar ik mis die radiator totaal niet.” Ook financieel merken ze het verschil. Lex: “In januari betaalden we in ons vorige huis 900 euro aan gas. En in dit huis betaalden we in januari zo’n 280 euro aan stroom. De huur is hoger, maar de energiekosten zijn enorm gedaald.”

De favoriete bezigheid van Lummie is tekenen. “Portrettekeningen maken van mensen en dieren is echt mijn passie.” Ze volgt al jaren tekenles en komt wekelijks samen met een vast groepje. Af en toe geeft ze een kleine workshop. Lex werkt als kok en leest graag. “En ik ben weer begonnen met vissen. Lekker simpel en ontspannen en vooral met mooi weer hoor.” Samen wandelen ze veel. “Je staat hier zo in het bos.”

Het atelier in de tuin is hun favoriete plek. Deze is samen met de zoons van Lummie gebouwd. “Ik teken daar en Lex schuift vaak aan met een boek of we drinken een kop koffie.” In huis zitten ze graag op de bank of op één van de gebloemde blauwe fauteuils. “Die stoelen zijn meer dan honderd jaar oud. Ik heb ze al vier keer laten bekleden.” Verder staat het huis vol met prachtige oude en vertrouwde spullen. “Bijna niets is nieuw. Deze spullen horen bij ons.  Dat maakt het eigen.”

Het contact met de buren is goed. “We zijn hier allemaal tegelijk komen wonen en hebben elkaar geholpen. Dat schept een band.” Ze helpen hun directe buren ook met de voortuin. “We hebben hun lievelingsboompje uit hun vorige tuin gehaald. Die bloeit hier prachtig.”

“Dit huis voelt weer als thuis,” zegt Lummie tot slot. “Het dorp, de mensen, de rust. We wonen hier heel graag. En over een paar jaar, als de tuin volgroeid is, wordt het hier alleen maar mooier.”